Dijital Sinyal

Şiirleri

BAHTSIZ GÖZYAŞLARININ MABEDİYDİ SANKİ

 

Bu sessiz kule,

Bu cıvıl cıvıl meydan,

Gecenin bu son saatinde

Bahtsız gözyaşlarının

Mabediydi sanki.

 

İlk kurşun

Burada sıkıldı özgürlük için,

Öfke zamanı da

Barış zamanı da

Güvercinler hep burada uçuştu.

Ve ilk gözyaşını kadın

Burada döktü özgürlüğüne.

 

Ayni kadın

Ayni yerdeydi yine.

Ve artık özgürdü

Gizli tutsaklığını yaşarken

Ve kelepçeliydi elleri

Mecburken çaresizliğine.

 

Zaman durdu gözlerinde

Ve son gözyaşını kadın

Burada döktü tutsaklığına.

Yüreğinde derin bir sancı

Ağlıyor, ağlıyordu.

 

Bu sessiz kule,

Bu cıvıl cıvıl meydan,

Gecenin bu son saatinde

Bahtsız gözyaşlarının

Mabediydi sanki…

 

Dr. Arif Ali Albayrak

8 Şubat 2018 – Konak Meydanı / İzmir / Türkiye